Atrium | Lelie zorggroep

H King

Mijn ouders 90 en 92 wonen daar nu 2 jaar met heel veel plezier, (locatie Karel Doormanstraat) na een gewenningsperiode van 2 jaar..Ze zijn uiterst tevreden over het lieve en zorgzame personeel en de organisatie.

Angelique De grave

Mijn Vader is hier met recht door een hel gegaan! Hij was 24/7 afhankelijk van zuurstof. Door een nare longziekte kon zijn saturatie binnen enkele seconden enorm dalen. Dan kon hij nog net op de noodknop drukken, omdat hij dan zo snel mogelijk aan een grote zuurstoffles moest worden aangesloten. Op deze alarmknop werd gewoon 9 van de 10 keer niet gereageerd. Terwijl mijn Vader dan gewoon kan stikken. Meerdere keren per week werd ik midden in de nacht wakker gebeld, ik stik kon ik dan nog net verstaan. Dan belde ik het nood telefoonnummer van het Atrium, snel ga aub naar mijn vader hij stikt! Tegen de pijn mocht mijn vader 3 x per dag om een morfine injectie vragen. Maar dat is weer t zelfde verhaal van de alarmknop. Dus soms bij ernstige pijn liet men hem nog 3 kwamtier wachten op de injectie. Ik heb een stoere man zien veranderen in een verdrietige, depressieve en angstige man. Zo bang was hij dat hij in het Atrium zou stikken. We hebben meerdere gesprekken gehad met de manager en arts. Er werden afspraken gemaakt en op papier gezet. Het personeel zou bv zodra mijn Vader op de alarmknop drukte direct via de intercom in zijn kamer laten weten dat ze hem hoorde. En zo kijken of het om zuurstof gaat. Ook deze simpele afspraak werd niet nagekomen. Ze drukte de pieper uit of zetten het geluid uit. Als ik hun er op aan sprak zeiden ze ohh we hadden net overdracht. Er waren gelukkig 2 vaste werkneemsters die het wel serieus namen. Wat was hij dankbaar als hun dienst hadden. Maar het Atrium is echt een Horror house! Het is echt vreselijk dat mijn Vader niet de zorg kreeg die hem beloofd was.

Ton huizer