Ten Anker, Zorggroep Tellus

Tech Supply Holland

Wij hebben als familie helaas een zeer nare ervaring gehad met zorggroep Tellus ten Anker. Onze moeder kan dit mede hierdoor nu niet meer navertellen. Dit is geen “zondebokverhaal”. Wij zijn ons ervan bewust dat de gezondheid van onze moeder al kwetsbaar was. In vogelvlucht: Onze moeder kwam bij Ten Anker na revalidatie in Den Koogh met een ZZP4. Zij was relatief zelfredzaam en kon alweer aardig wat. In de maanden daarna verslechterde haar situatie. Al vrij snel merkten wij als familie dat het voor Ten Anker moeilijk bleek om tijdig en adequaat op te schalen in zorg. Het anticiperen op veranderingen, de coördinatie en de professionele regie hierin ontbraken. Keer op keer was het nodig dat familie gesprekken voerde en mails stuurde om tekortkomingen te signaleren en te corrigeren. Wanneer wij dit niet deden, bleven belangrijke signalen onopgemerkt en werd er onvoldoende of onjuist gehandeld. De voorbeelden zijn talrijk. Toen de situatie van onze moeder zodanig verslechterde dat ZZP6-zorg nodig was, hebben wij expliciet besproken of Ten Anker deze zorg kon bieden. We hebben eerdere knelpunten doorgenomen om herhaling te voorkomen en uiteindelijk – bij gebrek aan realistische alternatieven – besloten Ten Anker deze zorg te laten verlenen. Onze moeder stond inmiddels wel op de wachtlijst van Den Koogh, waar wij in eerdere jaren zeer goede ervaringen mee hebben gehad. De ZZP6-zorg bleek echter een fiasco. In de laatste weken hield zij vocht vast in heupen en voeten en raakte zij in een delier. Deze ernstige signalen werden niet herkend door het verzorgend personeel. Het was de familie die dit constateerde en uiteindelijk de spoedeisende hulp inschakelde. In het ziekenhuis bleek al snel dat we te laat waren. De cardioloog gaf aan dat er eerder had moeten worden ingegrepen. Intraveneuze behandeling gaf kortdurend verbetering, maar de schade was onomkeerbaar. Onze moeder overleed op 1 november. Binnen de verpleeghuiszorg draait het bovenal om kwaliteit van leven. Juist bij bewoners van wie de gezondheid langzaam verslechtert, is dit het hoogste goed en een fundamentele verantwoordelijkheid van de zorg. Terugkijkend zien wij: – betrokken en liefdevolle zorgverleners die hun best doen – relatief veel onervaren of lager opgeleid personeel – structureel personeelstekort – zeer beperkte inzet van verpleegkundig opgeleiden – weinig onderlinge coördinatie en sterke afhankelijkheid van digitale rapportage Maar bovenal zien wij een organisatie zonder multidisciplinair team en zonder verpleeghuisarts. Dit lijkt een bewuste bezuiniging op overhead, met directe gevolgen voor de kwaliteit van zorg en leven. Externe artsen moesten worden ingeschakeld, waardoor de huisarts verantwoordelijk bleef. In de praktijk leidde dit tot vertraging, wisselende beoordelingen en te laat medisch ingrijpen. Wij hebben bewust gekozen voor een review in plaats van een gesprek. Er is al ruim voldoende gecommuniceerd. De medewerkers met wie wij spraken hebben onvoldoende invloed op de structurele keuzes, die naar ons inzicht bij directie en raad van bestuur liggen. Ten Anker lijkt een geschikte plek voor mensen die nog relatief zelfstandig zijn en lichte zorg nodig hebben. Voor bewoners met een hoge en toenemende zorgbehoefte is de organisatie in de huidige vorm onvoldoende toegerust. Wij hopen dat de directie en raad van bestuur hun werkwijze grondig en met spoed herzien, zodat dit gebeurt vóórdat bewoners en personeel opnieuw de gevolgen dragen.

willem bastiaan

Hargo van der hoek

Corina Dijk

Het is een mooi verzorgingshuis, vriendelijk personeel en behulpzaam

Jack Groen

Thieu Cuppens